Znajdujące się w Sewilli Główne Archiwum Indii to jeden z najważniejszych zabytków nie tylko w tym mieście i w całym kraju, ale także i na skalę międzynarodową. Od dwudziestu dwóch lat figuruje bowiem na liście dziedzictwa światowego UNESCO. Powstało ono dokładnie w połowie lat osiemdziesiątych siedemnastego stulecia. Taka właśnie była wola hiszpańskiego monarchy Karola III. Zależało mu przede wszystkim na tym, ażeby dokumentacja związana z koloniami była zgromadzona w jednym tylko miejscu. Zanim Główne Archiwum Indii zostało powołane do życia, powyższe dokumenty znajdowały się nie tylko w Sewilli, ale również w Kadyksie oraz w Simancas. Ostatecznie na lokalizację wybrana została Sewilla, a mówiąc dokładniej - znajdująca się tam Giełda Handlowa. W tym miejscu Główne Archiwum Indii znajduje się do dnia dzisiejszego. Czynników przemawiających za stworzeniem właśnie w Sewilli takiego miejsca było bardzo wiele. Aktualnie przechowywana tam dokumentacja liczona jest w dziesiątkach milionów stron.
Z określeniem takim jak seppuku z cała pewnością każdy zetknął się niejednokrotnie. Jest to bardzo charakterystyczny dla japońskiej tradycji oraz kultury rytuał. O wiele bardziej znany jest na świecie pod nazwą harakiri, chociaż na względzie należy mieć to, że nie jest to termin poprawny. Jest to samobójstwo posiadające rytualny charakter. Do jego wykonania służą specjalne sztylety. Osoba odbierająca sobie w taki sposób życie wypruwa sobie takim sztyletem wnętrzności. Aby zrozumieć taki zwyczaj, trzeba wiedzieć to, iż tradycja japońska mówi o tym, iż dusza człowieka umiejscowiona jest właśnie w brzuchu. W związku z tym tam również są skumulowane wszystkie ludzkie uczucia. Popełnienie w ten sposób samobójstwa oznacza tyle, co honorowe podejście do jakiejś sprawy, nie pogodzenie się z poważną klęską i tym podobne. Człowiek popełniający seppuku oczyszczał swoje imię. Obecnie rzadko słyszy się o czymś takim. Ostatni najbardziej znany przypadek miał miejsce przed trzydziestoma dziewięcioma laty.